عوارض پارگی تاندون آرنج

عوارض پارگی تاندون آرنج

پارگی رباط آرنج یکی از مسائل حیاتی است که در صورت عدم درمان به‌موقع، مشکلات زیادی را به همراه می‌آورد. در ابتدا، مهم است بدانیم که در ناحیه آرنج، چندین رباط وجود دارد که ممکن است ناشی از آسیب‌ها یا ضربات ناگهانی، آسیب ببینند. نقش مهمی را هم آرنج‌بند طبی دست ایفا می‌کند، زیرا این بند با حفظ ثبات دست، از حرکات بی‌مورد جلوگیری می‌کند. تاندون‌ها نیز به‌عنوان بافت های محکمی شناخته می‌شوند که اتصال عضلات به استخوان‌های دست را فراهم می‌کنند و در صورت آسیب یا پاره شدن تاندون، علائمی همچون درد یا التهاب اغلب ظاهر می‌شوند. در این مقاله قصد داریم در رابطه با عوارض پارگی تاندون آرنج صحبت کنیم.

 

پارگی تاندون آرنج چه حالتی است؟

پارگی تاندون عضله دو سر بازویی (بایسپس) که در قسمت جلوی بازو قرار دارد، یک حادثه نادر است. این عضله توسط تاندون‌ها، یعنی طناب‌های محکم از بافت همبندی، از بالا به استخوان شانه و از پایین به آرنج متصل می‌شود.

این نوع پارگی تاندون عضله دو سر بازویی در آرنج به دلیل آسیب ناگهانی اتفاق می‌افتد و معمولاً باعث ضعف بیشتر در بازو می‌شود نسبت به پارگی تاندون این عضله در شانه.

وظیفه اصلی عضله دو سر بازویی شامل خم کردن آرنج و چرخاندن ساعد از حالت کف دست رو به پایین به حالت کف دست رو به بالا است که به این حرکت به اصطلاح سوپینیشن معروف است.

زمانی که تاندون این عضله به طور کامل از استخوان آرنج کنده می‌شود، بهبود خود به خود رخ نمی‌دهد و به استخوان متصل نمی‌شود. با این حال، سایر ماهیچه‌های بازو، بدون وجود این عضله، می‌توانند آرنج را تقریباً به‌خوبی خم کنند؛ اما نمی‌توانند تمام وظایف عضله دو سر بازویی را انجام دهند، به ویژه در حرکت سوپینیشن.

این مقاله نیز برای شما مفید است:
سندرم مافوچی چیست؟

برای بازگرداندن قدرت بازو به سطح نرمال، معمولاً توصیه می‌شود که جراحی برای ترمیم تاندون پاره شده صورت گیرد. با این حال، برای بیمارانی که به عملکرد کامل بازوی خود نیاز ندارند، درمان‌های غیر جراحی نیز گزینه قابل قبولی است.

عوارض پارگی تاندون آرنج
عوارض پارگی تاندون آرنج

علت پارگی تاندون عضله دو سر بازویی آرنج

عامل اساسی پارگی تاندون پایینی عضله دو سر بازویی یک فشار حاد و ناگهانی است، به طور متفاوت از آسیب تاندون بالایی این عضله که معمولاً از فشارهای مکرر و مزمن ناشی می‌شود. این حادثه به ندرت با دیگر مشکلات پزشکی مرتبط است.

  • آسیب: آسیب به تاندون این عضله زمانی اتفاق می‌افتد که آرنج مجبور است در برابر نیرویی که می‌خواهد آن را صاف کند مقاومت کند. به‌عنوان‌مثال، هنگامی‌که یک جعبه سنگین را بلند می‌کنید و سعی می‌کنید با فشار زیادی جعبه را نگه‌دارید و جلوی آرنجتان را باز نگذارید. این موقعیت باعث افزایش فشار بر عضله و تاندون دو سر بازویی می‌شود و درنهایت تاندون از استخوان کنده می‌شود.
  • سن و جنس: احتمال پارگی تاندون پایینی دو سر بازویی در مردان، به ویژه با سنین ۳۰ سال یا بالاتر، بیشتر است.
  • سیگار: مصرف نیکوتین می‌تواند بر استحکام و کیفیت تاندون تأثیرگذار باشد.
  • کورتیکواستروئیدها (کورتون): استفاده از داروهای کورتونی ممکن است با ضعیف شدن عضلات و تاندون‌ها مرتبط باشد.

 

تشخیص پارگی تاندون آرنج

به‌طورکلی تشخیص پارگی تاندون آرنج طبق مراحل زیر انجام می‌شود:

  • معاینه فیزیکی: پس از جمع‌آوری اطلاعات درباره علائم و شرایط وقوع آسیب، پزشک متخصص آرنج معاینه فیزیکی را انجام خواهد داد. در طول این معاینه، پزشک با لمس آرنج شما، به دنبال فرورفتگی در محل تاندون می‌گردد. همچنین، شما را ممکن است بخواهد ساعد خود را در برابر مقاومت چرخانده و قدرت سوپینیشن (چرخش ساعد) را بررسی کند و آن را با سمت سالم مقایسه نماید.
  • تصویربرداری: پزشک علاوه بر معاینه، ممکن است توصیه به تصویربرداری نماید تا به تأیید تشخیص کمک کند.
  • رادیوگرافی: اگرچه رادیوگرافی نمی‌تواند بافت های نرم مانند تاندون را نشان دهد، اما می‌تواند در بررسی عللی که ممکن است منجر به درد آرنج شوند، مفید باشد.
  • سونوگرافی: این روش تصویربرداری قادر به نمایش انتهای تاندون عضله دو سر بازویی که به سمت بالا رفته است در بازو می‌باشد.
  • ام آر آی (MRI): این روش تصاویر دقیق‌تری از بافت های نرم ایجاد می‌کند و می‌تواند هم پارگی‌های جزئی و هم پارگی‌های کامل تاندون عضله دو سر بازویی را نشان دهد.
این مقاله نیز برای شما مفید است:
آیا ورزش کوهنوردی به زانو آسیب می رساند؟
عوارض پارگی تاندون آرنج
عوارض پارگی تاندون آرنج

درمان پارگی تاندون آرنج

درمان‌های پارگی تاندون آرنج به‌طورکلی شامل موارد غیر جراحی و جراحی است که در زیر ذکر شده است.

درمان غیر جراحی

در مواردی که جراحی قابل تحمل نیست یا برای افراد مسن‌تر و کم فعال‌تر، یا در صورت وجود عوارض جراحی، درمان‌های غیر جراحی ممکن است مورد استفاده قرار گیرد. این درمان‌ها شامل:

  • استراحت: از بلند کردن اجسام سنگین و فعالیت‌های بالای سر پرهیز کنید تا درد و تورم کاهش یابد. استفاده از آویز دست (اسلینگ) نیز توصیه می‌شود.
  • داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs): داروهایی مثل ایبوپروفن و ناپروکسن می‌توانند در کاهش درد و التهاب مؤثر باشند.
  • فیزیوتراپی: بعد از کاهش درد، پزشک ممکن است تمرینات توان‌بخشی را توصیه کند تا عضلات اطراف تقویت شده و بهبود حرکات آرنج حاصل شود.

درمان جراحی

در مواردی که نیاز به بازیابی کامل عملکرد بازو و قدرت است، جراحی برای اتصال مجدد تاندون به استخوان ضروری است. این جراحی باید در زمان اولیه پس از آسیب انجام شود، زیرا با گذر زمان، تاندون و عضله دو سر بازویی شروع به کوتاه شدن و تشکیل بافت اسکار می‌کنند. انواع جراحی شامل:

  • برش در جلوی بازو: برخی از پزشکان ترجیح می‌دهند از یک برش در جلوی بازو برای اتصال تاندون به استخوان استفاده کنند.
  • برش‌های کوچک در جلو و عقب آرنج: برخی دیگر از چندین برش کوچک در جلو و عقب آرنج استفاده می‌کنند.

 

بهترین دکتر درمان پارگی تاندون آرنج

هرگونه تأخیر در مراجعه به پزشک می‌تواند پروسه درمانی پارگی تاندون شما را سخت‌تر کند. قطعاً داشتن یک پزشک و جراح با تجربه با عملکرد بسیار خوب می‌تواند خیال شما را بابت کیفیت عمل و همچنین نتیجه آن راحت کند. شما برای درمانی پارگی تاندون آرنج می‌توانید به دکتر شاهرضایی متخصص ارتوپدی مراجعه کنید. ایشان با بهره گرفتن از جدیدترین متدهای روز دنیا این درمان را برای بیماران خود انجام می‌دهد. در صورت داشتن هرگونه سؤال در ارتباط با درمانی پارگی تاندون آرنج می‌توانید از ایشان مشاوره بخواهید و مطمئن شوید که کاندید مناسبی برای جراحی هستید یا خیر.

این مقاله نیز برای شما مفید است:
بیماری های نخاع گردنی چیست؟